All Posts By

Minchenu

Grappige dokter Brandjes

By | Inspirator | No Comments

Ik kom om half drie aanrennen op de afdeling Diabetes. Tien minuten te laat. Voordat ik bij de balie ben, word  ik begroet door de assistent: “Dag mevrouw Maduro, neemt u plaats” zegt ze lachend. Ik plof op een stoel in de wachtkamer en raak aan de praat met andere patiënten.

Tot het moment dat één van de patiënten mij vraagt of ik denk nog aan de beurt te komen. Ik kijk op de klok en het is kwart voor vijf. Zodra de deur opengaat, blér ik net iets te hard naar de co-assistent of ik nog aan de beurt kom. “Nou, mevrouw we lopen uit, dus u zal moeten wachten” en hij sluit de deur. Binnen no time gaat de deur weer open en word ik binnen geroepen. “Ja, uuh”, zegt hij aarzelend, “de dokter is u vergeten.”

Al mijn frustratie en ongeduld stromen weg en ik denk: “Wat eerlijk… Hij is me gewoon vergeten.” Voordat die gedachten uit mijn hoofd zijn zie ik mijn dokter binnenstormen en hij stort op zijn knieën. “Mea culpa” en hij grijpt naar z’n hoofd. “Sorry ik ben je vergeten.” En hij zet een fles wijn voor me neer. Ik zie dat het sparkling witte wijn is en denk: “Oeh da’s lekker.”

“Deze wijn heb ik gekregen van een patiënt en komt uit Oostenrijk. Ik mocht het aan iemand geven als het zijn/haar gezondheid ten goede zou komen. Nu geef ik het aan jou. IJskoud smaakt hij het lekkerst. Niet tegen dokter Meester zeggen.” Ik barst in lachen uit en vraag hem uiteraard om een foto van dit tafereel te maken. Zodat jullie ook mee kunnen genieten van mijn grappige dokter.

Mag ik jullie voorstellen aan professor dr. Dees Brandjes? ☺

Lieve buurvrouw

By | Ontmoetingen | No Comments

Lieve buurvrouw,

Ik kijk uit het raam en zie het schattige roze broekje met witte stipjes hangen aan het wasrek. Jij hebt dit opgehangen, de kleertjes van je dochtertje. Aan de maat te zien denk ik dat ze ongeveer drie jaar oud is.  

Waarschijnlijk zijn we elkaar menigmaal voorbijgelopen en hebben een glimlach uitgewisseld. Vanmiddag had ik een bespreking met Mohamed. Ja, inderdaad, die ja. Onze gemeenschappelijke kennis, wat is de wereld toch klein. Ik vertelde hem dat ik jou een brief wilde schrijven, alleen wist ik je naam niet.

Hij was stil, slikte en zei :”Ilham…ze heet Ilham.”

Ilham, mooie naam. Wist je dat jouw naam bezieling betekent oftewel inspiratie?Aangezien er zoveel narigheid bij ons in de straat gebeurt, heb ik een stichting opgericht, waar we samen onze vleugels kunnen spreiden en het verschil kunnen uitmaken. Door aardig voor elkaar te zijn, ouderen bij te staan en leuke theateractiviteiten te organiseren. Ook jouw zoon en dochtertje zijn van harte welkom.

Normaal gesproken haal je de was binnen drie dagen van het rek. Nu hangt het al drie weken aan de lijn en is het roze broekje niet meer zo schattig. Elke keer als ik het zie, gaat er een steek door mijn hart. Vandaag  is het weggehaald. Helaas niet door jou, maar door je familie. Nee lieve Ilham, niemand had kunnen bedenken dat je vermoord zou worden door je ex-man.

Ik kijk uit naar de tijd dat we elkaar weer zien in het paradijs. Rust zacht.

Heel veel liefs,

Je overbuurvrouw ‘Minchenu’

Ali de vogelliefhebber

By | Ontmoetingen | No Comments

Ik sta in de bakker en ben aan het afrekenen. Naast mij staat een man (donker haar, brilletje, winterjas). Hij zegt: “Doe maar het brood dat je hebt.”

”Weer voor de vogeltjes?” vraagt de bakker. “Ja, die moeten ook eten.” Mijn nieuwsgierigheid is geprikkeld en we raken in gesprek. “Dus u geeft de vogeltjes vers brood van de bakker?” vraag ik terwijl we samen uit de bakker lopen. “Natuurlijk, dieren zijn net als mensen. Zij verdienen het beste. Ik hou heel veel van dieren. Mijn honden krijgen ook het allerbeste voedsel.”

“Wat mooi dat u zo’n liefde voor de natuur heeft. Mag ik een foto van u maken?”. Hij fronst en kijkt me peinzend aan: “Ik wil niet in de krant. Dit is niet speciaal wat ik doe. Iedereen behoort dit te doen. Vooral met deze kou, dan kunnen vogels moeilijker aan eten komen.” Hoe dichter we bij de sloot komen, hoe enthousiaster hij begint te vertellen. “Zie je die reiger? Hij weet dat ik eraan kom.” De broodzakken gaan open en hij strooit er op los. Boven ons een gefladder van jewelste. We nemen afscheid en ik beloof dat hij niet in de krant komt, maar wel op mijn Blog. Mag ik jullie voorstellen aan de grote dierenvriend “Ali”?

Ik denk dat het goed is dat we onze kinderen liefde voor de natuur bijbrengen.

Vrolijk

By | Inspirator | No Comments

Ik sta op het station (voor de verandering eens op tijd). Ineens hoor ik iemand een liedje neuriën en dat klinkt zo vrolijk. Ik kijk om en zie een stok aankomen met een wit/rood bolletje aan de onderkant. Ik kan niet nalaten om op te merken: “Wat fijn dat je zo vrolijk bent op deze ochtend”. Een glimlach verschijnt op zijn gezicht. We stellen ons aan elkaar voor. “Melvin ben ik”. “Weet je Melvin, jij bent zo’n inspiratiebron voor mij. Mag ik een foto van je maken? Ondanks je beperking maak je het beste ervan. En dat wil ik zichtbaar maken.” Een verlegen lachje van Melvin volgt met de opmerking: “Het is goed”……. Vinden jullie hem niet geweldig? 

Jong van geest

By | Ontmoetingen | No Comments

Jong van geest

Ik loop met ferme stappen door Punda tot de eerste spetters van een fikse bui zich kenbaar maken. Er is een klein afdakje waar een man staat. Ik sprint er naartoe. Hij ontvangt me met een goedkeurend lachje en ons gesprek begint.

“Ami ta e ruman di Julian Coco” (ik ben de broer van Julian Coco) zegt hij trots. Ik ken geen Julian, maar aan zijn gezicht te zien moet het een beroemdheid zijn. Ik probeer zo enthousiast mogelijk te reageren.”Kwantu aña bo ta kere mi tin?” (Hoe oud denk je dat ik ben) “uuuhm vijfenzeventig jaar” zeg ik twijfelend. Hij gaat nog rechter staan en zegt glunderend: “mi tin nobenta aña” (ik ben negentig jaar oud).

“U bent zo sterk, wat is uw geheim?” “Mi ta trankil, mi no ta rabia, no prekupa tan poko, mi gusta hende.” (Ik ben relaxt, ik word niet boos, ik pieker niet, ik hou van mensen).

We praten verder over het verschil tussen vroeger en nu. Hij mist de hechte band met zijn omgeving. “Wat zou u tegen de mensheid willen zeggen?”.

“Biba na pas ku otro, no discrimina niun nashon. Dios a kria nos tur. Nos ta igualmente” (Woon in vrede met elkaar, discrimineer geen enkel volk. God heeft voor ons allen gezorgd. We zijn gelijk.)

Ik bedank hem voor zijn prachtige boodschap Inmiddels is de regen gestopt en vervolg ik mn weg.

Mag ik jullie voorstellen aan Juan Coco? 

Complimenten

By | Inspirator | No Comments

Complimenten

We staan in de rij om af te rekenen. Achter mij voert Janni een geanimeerd gesprek met een bijzonder meisje. “Wat wil je worden?” “Stewardess”, komt er vastbesloten uit. En rekenen is haar leukste vak. We lopen door en zien haar later op een bankje zitten. Ik denk, nu wil ik graag een foto maken, maar eerst even toestemming vragen aan haar ouders. Dus ik loop de winkel in waar haar ouders iets staan uit te zoeken en vraag of ik een foto van hun dochter mag maken.

Stralend zegt de vader :”Natuurlijk mag je een foto maken, zij is onze zegen. Mijn vrouw en ik konden geen kinderen krijgen. Het was heel zwaar. Uiteindelijk raakte m’n vrouw in verwachting. Daarom hebben we haar Faith genoemd.” Ik bedank de ouders en loop terug.

Inmiddels is Janni naast haar op het bankje gaan zitten en zegt: “Jij bent het allerleukste kind dat wij vandaag zijn tegengekomen”. Ze kijkt Janni verrast aan. “Weet je waarom? Omdat je slim bent, je praat duidelijk en vriendelijk en je bent ook heel mooi, je kleur, je ogen, alles is zo mooi.” Haar pareltjes van ogen glinsteren En ze neemt nog een likje van haar ijsje.

 

Mag ik jullie voorstellen aan Faith? 

Ik vond twee prachtige lessen in deze ontmoeting zitten. Soms ben je ten einde raad en lijkt iets echt niet meer te lukken. Verlies de hoop niet. En dat het belangrijk en leuk is om kinderen te complimenteren. Hun eigenwaarde krijgt een enorme boost. Wees heel concreet in wat ze goed doen. Misschien kan je je ten doel stellen minimaal één kind te complimenteren deze week

Bon siman (=goede week)